را از دنيا و هر چه در آن است دوست‌تر دارم » . « 21 » چون از زين العابدين على بن الحسين ( عليه السلام ) پرسيدند كه : چرا شب زنده‌داران زيباترين رخساره‌ها را دارند ؟ گفت : « براى آن كه با خدا خلوت كردند و او آنان را با نور خود پوشاند » . « 22 » / 30 هر يك از ما نيازمند آن است كه از خدا طلب آمرزش كند ، تا قلبش را چرك خطا و غفلت نپوشاند و آن را سخت نسازد و به گونه‌اى دربسته نشود كه اميد درمانى براى آن نرود . . . و براى آن كه گرفتار اجل ناگهانى نشود و فرصت توبه تا ابد از دسترس او بيرون نماند . ناگزير بايد با استغفار عمل صالح خويش را از سيئات جدا كنيم تا حق و باطل در نزد ما با يكديگر آميخته نشود ، و طبيعت و ماهيت عملى را كه به آن پرداخته‌ايم درست محدود سازيم ، و در مقابل آراستن شيطان يا تحريك نفس امّاره به بدى سر تسليم فرود نياوريم ، و هر چه را كه كرده‌ايم خوب و پسنديده به شمار نياوريم ، و با تحريف كردن حقايق بنا به ميل و هوس خود بر آنها لباس مشروع بودن نپوشانيم ، و از جملهء آن گونه كسان نباشيم كه - نعوذ باللّه - هواى خويش را خداى خود قرار داده‌اند . مؤمن هميشه نفس خويش را متهم مىسازد ، و پيوسته در ارزشهاى حق و ميزانهاى شرع به كاوش مىپردازد تا اعمال خود را با آنها مقايسه كند ، و در آن هنگام كه قضيه‌اى بر او نامعلوم و مشتبه شده باشد ، با مراجعهء به فقه و پرسيدن از دانايان و اهل الذكر حقيقت را به دست مىآورد . اما كسانى كه براى گناهان ناشناخته آمرزش مىطلبند ، و در عين حال گناهانى را كه هر روز مرتكب آنها مىشوند پسنديده مىدانند ، با چنان توبه‌اى تنها پاك و پاكيزه نمىشوند بلكه اصرار ايشان بر ارتكاب آن گناهان بر سختى دل و

--> ( 21 ) - همان منبع ، ص 276 . ( 22 ) - همان جا .